Στην επιφάνεια ενός υγρού που ηρεμεί, βρίσκονται δύο σύγχρονες σημειακές πηγές Π1 και Π2, που δημιουργούν στην επιφάνεια του υγρού εγκάρσια αρμονικά κύματα ίσου πλάτους. Οι πηγές αρχίζουν να ταλαντώνονται τη χρονική στιγμή t0=0 ξεκινώντας από τη θέση ισορροπίας τους και κινούμενες προς την ίδια κατεύθυνση, την οποία θεωρούμε θετική. Η χρονική εξίσωση της ταλάντωσης ενός σημείου Μ, που βρίσκεται στη μεσοκάθετο του ευθύγραμμου τμήματος Π1Π2, μετά τη συμβολή των κυμάτων δίνεται στο SI από τη σχέση:

yM=0.2ημ2π(5t10)

Η ταχύτητα διάδοσης των κυμάτων στην επιφάνεια του υγρού είναι υδ=3ms. Έστω Ο το μέσο του ευθύγραμμου τμήματος Π1Π2 και d=1m η απόσταση μεταξύ των πηγών. Να βρείτε:

1. Την απόσταση ΜΠ1.

2. Τη διαφορά φάσης των ταλαντώσεων των σημείων Ο και Μ.

3. Πόσα σημεία του ευθύγραμμου τμήματος Π1Π2 ταλαντώνονται με μέγιστο πλάτος.

4. Να σχεδιάσετε τη γραφική παράσταση της απομάκρυνσης του σημείου Μ σε συνάρτηση με τον χρόνο t για 0t2.5s.

5. Πόσα σημεία του ευθύγραμμου τμήματος Π1Π2 παραμένουν ακίνητα.

6. Να σχεδιάσετε τους κροσσούς ενισχυτικής συμβολής.

7. Να σχεδιάσετε τους κροσσούς καταστροφικής ή αποσβεστικής συμβολής.

Απάντηση:

1. Από τη σχέση που δίνεται υπολογίζουμε τα παρακάτω στοιχεία: Τ=0.2s,A=0.1m,λ=0.6m,MΠ1=6m

2. Από την αρχή της επαλληλίας έχουμε:

y=2Aσυν2πr1r22λημ2π(tTr1+r22λ)

για το σημείο Ο ισχύει r1=r2=0.5 άρα

yo=0.2ημ2π(5t56)

οπότε για τη διαφορά φάσης των σημείων Μ και Ο έχουμε

Δφ=φΟφΜ=2π(5t56)2π(5t10)Δφ=55π3rad

3. Για τα σημεία που ταλαντώνονται με μέγιστο πλάτος ισχύει

συν2πr1r22λ±12πr1r22λ=Nπr1r2=0.6N

και επειδή τα σημεία ανήκουν στο ευθύγραμμο τμήμα Π1Π2 ισχύει

r1+r2=1

οπότε λύνοντας το σύστημα και με δεδομένο ότι 0r11m βρίσκουμε τα σημεία r1=0.2m, r1=0.5m και r1=0.8m, άρα τρία σημεία ταλαντώνονται με μέγιστο πλάτος.

4. Τέλος η γραφική παράστασης της χρονικής συνάρτησης απομάκρυνσης του σημείου Μ φαίνεται στο παρακάτω σχήμα. H διαταραχή φτάνει στο σημείο Μ την χρονική στιγμή t=2s.

yM=0.2ημ2π(5t10)=0.2ημ10π(t2)

σχήμα

και ο κώδικας σε mathematica

		f[t] := 0
		g[t] := 0.2Sin[10Pi(t-2)]
		Show[{Plot[f[t], {t, 0, 2}, PlotStyle -> Red], 
 				Plot[g[t], {t, 2, 2.5}, PlotStyle -> Blue]},
 					PlotRange -> All,
 					GridLines -> Automatic,  
 					Background -> LightBlue, 
 					PlotLabel -> "yM = f(t)", 
 					AxesLabel -> {"t(s)","y(m)"}, 
 					AxesOrigin -> {0, 0}, 
 					Filling -> Automatic]

5. Για τα σημεία που παραμένουν ακίνητα ισχύει

συν2πr1r22λ=02πr1r22λ=(2N+1)π2r1r2=0.6N+0.3

και επειδή τα σημεία ανήκουν στο ευθύγραμμο τμήμα Π1Π2 ισχύει

r1+r2=1

οπότε λύνοντας το σύστημα και με δεδομένο ότι 0r11m βρίσκουμε ότι τέσσερα σημεία παραμένουν συνεχώς ακίνητα, αφού

6.53N3.53

6. Έστω Σ σημείο με συντεταγμένες (x,y) ως προς το καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων με αρχή το μέσον Ο του ευθύγραμμου τμήματος Π1Π2, που ανήκει στον κροσσό ενυσχυτικής συμβολής. Για το σημείο Σ ισχύει:

r1r2=Nλ

Όλα τα σημεία που έχουν αυτή την ιδιότητα ανήκουν στην ίδια υπερβολή, άρα και τα σημεία τομής της υπερβολής με τον άξονα xx,Α1(a,0),Α2(a,0) όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα:

σχήμα

Οι πηγές έχουν συντεταγμένες Π1(c,0),Π2(c,0) και όπως φαίνεται από την γεωμετρία του σχήματος ισχύει

r1r2=2a

οπότε χρησιμοποιώντας το πυθαγόρειο θεώρημα και κάνοντας πράξεις έχουμε:

(x+c)2+y2(xc)2+y2=2ax2(c2a2)a2y2=a2(c2a2)

και ανικαθιστώντας όπου c2a2=b2 έχουμε τελικά την σχέση:

x2a2y2b2=1

η οποία είναι η εξίσωση της υπερβολής με κέντρο το σημείο (0,0) και εκκεντρότητα e=ca. Για την συγκεκριμένη άσκηση έχουμε Ν=1,Ν=0,Ν=1 δηλαδή τρεις υπερβολές εκ των οποίων η μία είναι η μεσοκάθετος στο ευθύγραμμο τμήμα Π1Π2 για Ν=0. Για να σχεδιάσουμε τις άλλες δύο υπερβολές (N=±1) έχουμε

Νλ=2aa=Nλ2a=±0.3,c=0.5,b=0.4

οπότε η εξίσωση είναι:

x20.09y20.16=1

η γραφική παράσταση φαίνεται στην επόμενη εικόνα

σχήμα

και ο κώδικας σε mathematica για τον σχεδιασμό της υπερβολής είναι:

	ContourPlot[x^2/0.09 - y^2/0.16 == 1, 
		{x, -1, 1}, 
		{y, -1, 1}, 
		Axes->True, 
		AxesLabel -> {x, y},
		Epilog -> {Red, PointSize[Large], 
		Point[ { {0.5, 0}, {0.3, 0}, {-0.3, 0}, {-0.5, 0} } ] } ]

7. Για τους κροσσούς καταστροφικής ή αποσβεστικής συμβολής ισχύουν

(2Ν+1)λ2=2aa=(2N+1)λ4

και όπως δείξαμε στο 5ο ερώτημα οι αποδεκτές τιμές για το Ν είναι Ν=0,Ν=1,Ν=1,Ν=2. Άρα για το πρώτο ζευγάρι υπορβολών θα έχουμε για Ν=0 ή Ν=1

a=0.15 ή a=0.15a2=0.0225,c=0.5c2=0.25,b2=0.2275

και η εξίσωση της υπερβολής είναι

x20.0225y20.2275=1

ενώ για το δεύτερο ζευγάρι υπερβολών θα έχουμε για Ν=1 ή Ν=2

a=0.45 ή a=0.45a2=0.2025,c=0.5c2=0.25,b2=0.0475

και η εξίσωση της υπερβολής είναι

x20.2025y20.0475=1

η γραφική παράσταση φαίνεται στην επόμενη εικόνα

σχήμα

και ο κώδικας σε mathematica για τον σχεδιασμό των υπερβολών είναι:

	ContourPlot[{x^2/0.2025 - y^2/0.475 == 1, 
				x^2/0.0225 - y^2/0.2275 == 1},
				{x, -1, 1}, 
				{y, -1, 1}, 
				Axes->True, 
				AxesLabel -> {x, y},
				Epilog -> {Black, PointSize[Medium], 
				Point[ { {0.5, 0},
						{-0.45, 0}, 
						{-0.15, 0}, 
						{0.15, 0}, 
						{0.45, 0}, 
						{-0.5, 0} } ] } ]


Published

02 January 2018

Category

Άσκηση

Tags